Δευτέρα 28 Δεκεμβρίου 2009

Πολιτικό άσυλο και καμία δίωξη στον Τούρκο πολιτικό πρόσφυγα Ridvan Celik (Rido) Τώρα !


Ο Ridvan Celik (Rido) συνελήφθη στις 6/12 όταν μια ομάδα 20-25 συντρόφων,απο την κατάληψη Ευαγγελισμού κατευθυνόταν προς την προσυγκέντρωση της πορείας για τον ένα χρόνο από τη δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου από την ΕΛ.ΑΣ. διασχίζοντας το πάρκο Θεοτοκοπούλου. Εκεί με συμμορίτικο τρόπο 2 διμοιρίες ΜΑΤ μαζί με ασφαλίτες τους περικύκλωσαν με το πρόσχημα του “προληπτικού έλεγχου” κάνοντας τέσσερις συλλήψεις,ανάμεσα τους και ο Rido.


"O Ridvan Celik (Rido) ήρθε στην Ελλάδα ως πολιτικός πρόσφυγας το 1991,σε ηλικία 22 ετών. Επέλεξε να αυτοεξοριστεί όταν αναγκάστηκε από το φασιστικό τουρκικό καθεστώς να καταταγεί και να πολεμήσει ενάντια στους Κούρδους αντάρτες του PKK.Το 2002 το τουρκικό κράτος τον διέγραψε από πολίτη του, αφού για 11 χρόνια ήταν “ανυπότακτος”.
Κατέθεσε από τότε δύο φορές αίτηση πολιτικού ασύλου χωρίς να γίνει δεκτή από το ελληνικό κράτος. Έκτοτε ζούσε σε ημιπαράνομο καθεστώς, αφού χωρίς χαρτιά ανά πάσα στιγμή κινδύνευε με σύλληψη και απέλαση.

O Rido κρατήθηκε από τη σύλληψη του στις 6/12 στη Γ.Α.Δ. Ηρακλείου μέχρι τα ξημερώματα της Πέμπτης 24/12. Το ελληνικό κράτος τον μετέφερε εν το "μέσω της νυκτός" αεροπορικώς και εντελώς απροειδοποίητα στην Αθήνα και στα κρατητήρια της Πέτρου Ράλλη ώστε να δρομολογήσει την απελασή του στη Τουρκία

Η ενδεχόμενη απέλασή τού , αν τυχόν ταυτοποιηθεί και γίνει αποδεκτός από τις τουρκικές διπλωματικές αρχές θα θέσει τη ζωή του σε σοβαρό κίνδυνο (σοβαρές ποινικές διώξεις για λιποταξία, παρατεταμένη φυλάκιση και υποβολή σε ανακριτικές μεθόδους, καθώς και ο εξαναγκασμός του σε υποχρεωτική στράτευση).

Αναδημοσίευση απο Athens Indymedia


Ακολουθει κειμενο αλληλεγγυης που μοιραζεται στο Ηρακλειο:


ΚΑΝΕΝΑΣ ΟΜΗΡΟΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ


Ονομάζομαι Ridvan Celik. Το Σεπτέμβριο του 1991 κλήθηκα από τις τουρκικές αρχές να παρουσιαστώ στο στρατό, προκειμένου να υπηρετήσω τη στρατιωτική μου θητεία στην περιοχή του Ντιαρμπακίρ( Νοτιοανατολική Τουρκία – Βόρειο Κουρδιστάν), στην οποία την εποχή εκείνη μαίνονταν οι μάχες μεταξύ των Κούρδων ανταρτών και των τουρκικών δυνάμεων. Δεδομένου ότι δεν επιθυμούσα να εμπλακώ ως στρατιώτης στις μάχες αυτές, οι οποίες είχαν πάρει διαστάσεις εμφυλίου πολέμου, εγκατέλειψα τη χώρα μου τρεις μέρες αφότου έλαβα την πρόσκληση για την εκπλήρωση της στρατιωτικής μου θητείας.”

Απόσπασμα από την αίτηση του Ridvan Celik προς το ελληνικό Υπουργείο Δημόσιας Τάξης για χορήγηση πολιτικού ασύλου, Σεπτέμβριος 1991


Ο Ridvan Celik (Rido) ήρθε στην Ελλάδα ως πολίτικός πρόσφυγας το 1991, σε ηλικία 22 ετών. Επέλεξε να αυτοεξοριστεί όταν αναγκάστηκε απο το φασιστικό τουρκικό καθεστώς να καταταγεί και να πολεμήσει ενάντια στα ταξικά του αδέρφια, τους Κούρδους αντάρτες του PKK. Το 2002 το τουρκικό κράτος τον διέγραψε απο πολίτη του, αφού για 11 χρόνια ήταν “ανυπότακτος”. Φθάνοντας στην Ελλάδα συνέχισε να αγωνίζεται και να συμμετέχει στα κινήματα. Η συνεχής άρνηση του ελληνικού κράτους, από το 1991, να του χορηγήσει πολιτικό άσυλο ανάγκασε τον Rido να ζει σε ημιπαράνομο καθεστώς, μετατρέποντάς τον παράλληλα σε πεδίο εκμετάλλευσης του κάθε εργοδότη.
Η πολιτική που έχει ακολουθήσει το ελληνικό κράτος τα τελευταία χρόνια για τους μετανάστες, στερεί απο τον Rido όλα τα αυτονόητα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, καθιστώντας τον νομικά ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ. Αδυνατεί να φύγει νόμιμα απο την χώρα, καθώς δε δικαιούται ούτε ταυτότητα ούτε διαβατήριο, με αποτέλεσμα να τον κρατάει όμηρο και να τον οδηγεί συνεχώς στην παρανομία. Η σύλληψη του μπορεί να επιφέρει την απέλασή του στην Τουρκία, όπου το ελάχιστο που θα του επιβληθεί είναι η φυλάκιση και ο εξαναγκασμός του να σκοτώσει ή να σκοτωθεί, συμμετέχοντας στον πόλεμο ενάντια στο δίκαιο κουρδικό αγώνα.
Καλούμε τους φορείς, τους φοιτητικούς συλλόγους, τους μαθητές, τις πολιτικές οργανώσεις, τους μετανάστες και κάθε κομμάτι αυτής της κοινωνίας, το οποίο ενδιαφέρεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα, να διαθέσει κάθε δυνατό πολιτικό μέσο για να χορηγηθεί πολιτικό άσυλο στον Rido.


ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ RIDVAN CELIK (RIDO)
αλληλεγγυοι/ες

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου